Όλα δείχνουν ότι ο Ζιντάν θα αποχωρήσει το καλοκαίρι από τη Μαδρίτη. Η άριστη σχέση με τον Πέρεθ, οι δύο “κρίσεις” του Νοεμβρίου και του Ιανουαρίου, η έντονη κριτική από τον Τύπο, τα 8 “αμαρτήματα” του Γάλλου, η στάση των φιλάθλων, οι πιθανοί αντικαταστάτες στον πάγκο της Ρεάλ και το ενδιαφέρον της Γιούβε.

Δεν είναι η πρώτη φορά στη διάρκεια της φετινής σεζόν, που στον αθλητικό Τύπο της Ισπανίας και ειδικότερα της Μαδρίτης (As & Marca) γράφεται ότι ο Ζινεντίν Ζιντάν κινδυνεύει να χάσει τη θέση του, αν και όλα τα σχετικά άρθρα καταλήγουν στο ότι πολύ δύσκολα ο Φλορεντίνο Πέρεθ θα δείξει την πόρτα της εξόδου στον Γάλλο μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου. Εκεί πάντως που συμφωνούν όλοι, είναι στο ότι πιθανότατα αυτοί οι μήνες μέχρι το καλοκαίρι, θα είναι και οι τελευταίοι του Ζιζού στον πάγκο των “μερένγκες”, πιθανότατα ακολουθώντας τον δρόμο του Σέρχιο Ράμος. Από όποια μεριά και αν το εξετάσει κανείς, είτε από αυτή του προέδρου της Ρεάλ, είτε από εκείνη του προπονητή της ομάδας, στον ορίζοντα δε φαίνεται να υπάρχει άλλη προοπτική, πέρα από αυτή της λύσης της συνεργασίας των δυο πλευρών.

Τι μεσολάβησε όμως και λίγους μόλις μήνες μετά την κατάκτηση του περσινού πρωταθλήματος, ο Γάλλος τεχνικός βάλλεται από όλες τις πλευρές; Πέρα από τον Τύπο, είναι και οι φίλαθλοι που παρουσιάζονται δυσαρεστημένοι με τον Ζιντάν, ενώ και ο ίδιος ο Φλορεντίνο προφανώς και δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος με όσα βλέπει τον τελευταίο καιρό στην ομάδα. Η Ρεάλ έχει ήδη χάσει τους δυο από τους τέσσερις στόχους της φετινής σεζόν (Σούπερ Καπ και Κύπελλο), ενώ στους άλλους δυο (πρωτάθλημα και Champions League) όχι μόνο δε θεωρείται φαβορί, αλλά όλοι συμφωνούν ότι θα πρόκειται για θαύμα, αν οι “μπλάνκος” κατακτήσουν είτε το πρωτάθλημα, είτε το Champions League.

Ζινεντίν Ζιντάν: Βαρύ όνομα στη “Μυθολογία” της Ρεάλ

Μην ξεχνάμε πως όταν αναφερόμαστε στον Ζιντάν, μιλάμε για ένα “τοτέμ” στη σύγχρονη ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης, αφού τόσο ως παίκτης, όσο και ως προπονητής, οδήγησε τους “μερένγκες” σε πολλούς τίτλους, κυρίως όμως σε τέσσερα Champions League (πέντε αν συνυπολογίσουμε και την décima, στην οποία ήταν βοηθός του Αντσελότι), ενώ είναι και ο μοναδικός τεχνικός στην ιστορία που πήρε τρία συνεχόμενα τρόπαια στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, μετατρέποντας ουσιαστικά τον θεσμό σε “Real Madrid League”, όπως ακριβώς και στο ξεκίνημα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, τότε που οι “μπλάνκος” πήραν τους πέντε πρώτους τίτλους (1956-60). Τι συνέβη λοιπόν και όλα αυτά άλλαξαν;

Πριν προχωρήσουμε στην παρουσίαση όλων όσων έχουν συμβεί στη διάρκεια της φετινής σεζόν, να θυμίσουμε ότι αυτή είναι η δεύτερη θητεία του Ζιζού στον πάγκο της Ρεάλ. Η πρώτη ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου του 2016, όταν ο Γάλλος αντικατέστησε τον Ράφα Μπενίτεθ και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαΐου του 2018, λίγες μόλις ημέρες μετά την κατάκτηση του τρίτου σερί Champions League. Τον Γάλλο διαδέχτηκαν πρώτα ο Τζούλεν Λοπετέγκι και μετά ο Σαντιάγο Σολάρι, αμφότεροι όμως απολύθηκαν αφού δεν μπόρεσαν να “κυβερνήσουν” με επιτυχία το δύσκολο “καράβι” των “μερένγκες”. Έτσι λοιπόν, τον Μάρτιο του 2019, μόλις εννιά μήνες μετά την αναχώρησή του από το Τσαμαρτίν, ο Ζιντάν επανήλθε ως προπόνητής της ομάδας.

To “ΝΑΙ” στον απελπισμένο Πέρεθ το 2019

Ήταν ο απελπισμένος Φλορεντίνο Πέρεθ, εκείνος που τον έπεισε να πει το “ναι” και να γυρίσει στη Μαδρίτη, ποντάροντας αποκλειστικά και μόνο στο συναίσθημα του Γάλλου, ο οποίος είναι γνωστό ότι από τη μια λατρεύει τη Ρεάλ, ενώ από την άλλη διατηρεί μια άριστη σχέση με τον πρόεδρο του συλλόγου. Στο τέλος της σεζόν 2018/19 μπορεί να μην κατέκτησε τίποτα, όμως η αγωνιστική περίοδος 2019/20 έφερε ένα Σούπερ Καπ και – πολύ πιο σημαντικό – το πρώτο πρωτάθλημα μετά από μια τριετία (και το επίσης “δικό του” του 2017). Μπορεί ο αποκλεισμός από τη Μάντσεστερ Σίτι του Γουαρδιόλα στη φάση των “16”, να άφησε τη Ρεάλ πολύ νωρίς εκτός Ευρώπης, όμως η κατάκτηση της Λίγκας αποκατέστησε το καλό κλίμα στους κόλπους της ομάδας.

Τα προβλήματα εμφανίστηκαν και πάλι στη διάρκεια της φετινής σεζόν, με την αστάθεια και τις γκέλες να κάνουν συνεχώς την εμφάνισή τους. Είναι αρκετοί οι λόγοι για τους οποίους οι “μερένγκες” δεν πείθουν αγωνιστικά και οι περισσότεροι από αυτούς συνδέονται άμεσα με τον Ζιντάν. Τουλάχιστον αυτό γράφουν οι Ισπανοί συνάδελφοι και μέσα από τα polls που δημοσιεύονται στις ιστοσελίδες της Marca και της As, συμφωνούν στη μεγάλη πλειοψηφία τους και οι φίλαθλοι της Ρεάλ. Βέβαια, σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε, ότι ναι μεν υπάρχει κριτική, αλλά αυτή εκφράζεται πολύ πολιτισμένα, ακριβώς επειδή κανείς δεν ξεχνάει τα όσα μεγάλα έχει πετύχει στο πρόσφατο παρελθόν ο Γάλλος.

Ο Ζιντάν θα συνεχίσει στη Ρεάλ μέχρι το τέλος της σεζόν

Το μεγάλο ερώτημα είναι φυσικά αν ο Ζιντάν θα συνεχίσει στον πάγκο της Ρεάλ και αν όχι, πότε θα φύγει από αυτόν. Ένα ερώτημα που επανήλθε στην επικαιρότητα στις 20 Ιανουαρίου, αμέσως μετά τον οδυνηρό αποκλεισμό των “μερένγκες” στο Κύπελλο, από την Αλκογιάνο, ομάδα της 2a B. Όπως γράψαμε και στην αρχή του κειμένου, έχει αποκλειστεί σχεδόν με πάσα βεβαιότητα το σενάριο της απόλυσης του Γάλλου στη διάρκεια της σεζόν. Και αυτό όχι μόνο λόγω της άριστης σχέσης του Πέρεθ με τον Ζιζού, αλλά και επειδή στο χρονικό σημείο που βρισκόμαστε, μια τέτοια κίνηση δε θα είχε κανένα νόημα, με δυο στόχους να έχουν ήδη χαθεί και τον τρίτο (πρωτάθλημα) να είναι σχεδόν καπαρωμένος από την Ατλέτικο.

Όσο για τον τέταρτο, το Champions League, η Ρεάλ γνωρίζει πως μόνο ως αουτσάιντερ μπορεί να λογίζεται, όποιος προπονητής και αν καθίσει στον πάγκο της, αν υποθέσουμε ότι θα έφευγε τώρα ο Ζιντάν. Έτσι λοιπόν, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, ο Γάλλος θα βγάλει τη χρονιά και το ερώτημα που θέσαμε, θα απαντηθεί όταν θα ολοκληρωθούν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας. Αλλά και τότε η απάντηση δε μοιάζει να είναι δύσκολη, αφού όλα δείχνουν πως το καλοκαίρι θα κλείσει και η δεύτερη προπονητική θητεία του Ζιζού στη Ρεάλ. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι θα ακουστεί η λέξη “απόλυση”, ο όρος “συναινετικό διαζύγιο” είναι πολύ πιο πιθανός, αφού έτσι κι αλλιώς, νομίζω ότι και οι δυο πλευρές έχουν συνειδητοποιήσει πως αυτή είναι η καλύτερη λύση.

Πρωταθλήτρια πέρυσι, προβληματική φέτος

Θα αναρωτιούνται πολλοί – φαντάζομαι – αν ο Ζιντάν έχει μετανιώσει που είπε το ναι στον Πέρεθ και επέστρεψε στη Μαδρίτη τον Μάρτιο του 2019. Προσωπική μου άποψη είναι πως όχι και μάλιστα καθόλου, ειδικότερα από τη στιγμή που κατέκτησε το περσινό πρωτάθλημα. Είχαμε γράψει και τον Μάιο του 2018, όταν ο Γάλλος είχε παραιτηθεί, πως ένας από τους βασικούς λόγους που το είχε κάνει, ήταν το γεγονός ότι η ομάδα κατακτούσε το ένα Champions League μετά το άλλο, όχι όμως και τα πρωταθλήματα. Ο ίδιος ο Ζιζού, σε ανύποπτο χρόνο, είχε δηλώσει πως για τον ίδιο, η Λίγκα ήταν πιο σημαντική, γιατί σε αυτή είναι που ένας προπονητής αποδεικνύει την ποιότητα της δουλειάς του σε βάθος χρόνου και σε σταθερότητα απόδοσης.

Έτσι λοιπόν, η περσινή πρωτιά στην Πριμέρα Ντιβισιόν και μάλιστα με τέτοιο εμφατικό τρόπο, ειδικά μετά την επανεκκίνηση της αγωνιστικής δραστηριότητας ύστερα από την πρώτη καραντίνα, όταν πέτυχε το απόλυτο, δηλαδή δέκα νίκες στα δέκα παιχνίια που απέμεναν, ήταν μια μεγάλη δικαίωση για τον Γάλλο, που είδε τους παίκτες του να παρουσιάζονται συγκεντρωμένοι και αποφασισμένοι στο 100%. Όμως από τότε – και δεν έχει περάσει πολύς καιρός – πολλά άλλαξαν και η Ρεάλ δείχνει να ασθμαίνει από το ξεκίνημα της σεζόν, παρά το γεγονός ότι σε όλα τα σημαντικά ματς έχει δείξει χαρακτήρα και έχει φτάσει σε σημαντικές νίκες, όπως στη Λίγκα εναντίον της Μπάρσα, της Ατλέτικο και της Σεβίγια ή στην Ευρώπη, απέναντι στην Ίντερ (δις) και την Γκλάντμπαχ.

Η πρώτη και η δεύτερη “κρίση” στη φετινή σεζόν

Θα περίμενε κανείς, βλέποντας ότι η Ρεάλ έχει κερδίσει στη Λίγκα τις άλλες τρεις ομάδες της πρώτης τετράδας στα μεταξύ τους παιχνίδια (και μάλιστα Μπάρσα και Σεβίγια εκτός έδρας), πως η ομάδα θα ήταν στην κορυφή της βαθμολογίας, όμως όχι μόνο δε συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά οι “μερένγκες” βρίσκονται στη δεύτερη θέση, επτά βαθμούς κάτω από την Ατλέτι, η οποία έχει και ένα ματς λιγότερο. Οι συνολικοί αριθμοί της Ρεάλ, είναι εκείνοι που λένε την αλήθεια. Οι “μπλάνκος” έχουν δώσει μέχρι στιγμής στη σεζόν 27 παιχνίδια (σε όλες τις διοργανώσεις) και έχουν νικήσει μόνο τα 15, μετρώντας ακόμα πέντε ισοπαλίες και επτά ήττες. Αυτό σημαίνει ότι το ποσοστό νικών της ομάδας του Ζιντάν, φτάνει μόλις το 55%.

Σε ό,τι αφορά το πρωτάθλημα, έχοντας συμπληρώσει τα μισά παιχνίδια (19), η Ρεάλ μετράει ήδη επτά “στραβοπατήματα”, με τις 4 ισοπαλίες που έχει παραχωρήσει, όλες εκτός έδρας (με Ρεάλ Σοθιεδάδ, Βιγιαρεάλ, Έλτσε και Οσασούνα) και τις τρεις ήττες που έχει υποστεί, από τη Βαλένθια στο “Μεστάγια” (4-1) και – πολύ περισσότερο – από την Κάντιθ (0-1) και την Αλαβές (1-2), αμφότερες μέσα στο “Μπερναμπέου”. Η πρώτη “κρίση” ήρθε στο τετραήμερο 28/11 με 1/12 και τις δυο συνεχόμενες ήττες, από την Αλαβές για τη Λίγκα και τη Σαχτάρ για το Champions League. Ειδικότερα το 2-0 από τους Ουκρανούς στο Κίεβο, έφερε τη Ρεάλ στην τρίτη θέση του ομίλου, με άμεσο τον κίνδυνο του αποκλεισμού από τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Εκείνη η δύσκολη συγκυρία ξεπεράστηκε με έξι σερί νίκες, ανάμεσα στις οποίες ήταν και το 2-0 επί της Γκλάντμπαχ στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων, που έδωσε τελικά στους “μερένγκες” την πρωτιά στο γκρουπ και την πρόκριση για τη συνέχεια του ChL. Η δεύτερη “κρίση” ξεκίνησε στις 9 Ιανουαρίου με το 0-0 στην Παμπλόνα απέναντι στην Οσασούνα, συνεχίστηκε στις 14/1 με την ήττα από την Αθλέτικ (2-1) στον ημιτελικό του ισπανικού Σούπερ Καπ και ολοκληρώθηκε στις 20/1 με τον αποκλεισμό στο Κύπελλο από την Αλκογιάνο (2-1). Με άλλα λόγια, η Ρεάλ μέσα σε μια εβδομάδα, είπε “αντίο” σε δυο πιθανούς τίτλους, ενώ παράλληλα, έχασε πολύτιμο έδαφος στην καταδίωξη της Ατλέτικο στο πρωτάθλημα.

Ο Ζιντάν βασίζεται μόνο στη παλιά φρουρά

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Ζιντάν βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής για πολλούς και διάφορους λόγους. Ας τους δούμε έναν-έναν, ξεκινώντας από την επιμονή του Γάλλου να στηρίζεται φέτος σε έναν περιορισμένο αριθμό παικτών, τη λεγόμενη “παλιά φρουρά”. Για τη βασική του ενδεκάδα, ο Ζιζού δε χρησιμοποιεί πάνω από 14 παίκτες. Οι Κουρτουά, Μπενζεμά, Κρόος, Λούκας Βάκθεθ, Βαράν, Κασεμίρο, Μεντί, Μόντριτς και Σέρχιο Ράμος φτάνουν τα 800 λεπτά συμμετοχής από την κρίση του περασμένου Νοεμβρίου και μετά. Ή με άλλα λόγια, ξεπερνούν το 70% του αγωνιστικού χρόνου της ομάδας στα τελευταία 12 παιχνίδια. Οι Καρβαχάλ και Μάρκο Ασένσιο, περίπου στο 50% του χρόνου, συμπληρώνουν το γκρουπ των “αμετακίνητων”. Οι υπόλοιποι, ξεκινώντας από τον Βινίσιους, δεν ξεπερνούν το 40%.

Ο Ζιντάν δεν κάνει Rotation

Κάτι άλλο για το οποίο ασκείται κριτική στον Ζιντάν, σχετίζεται άμεσα με την προηγούμενη παράγραφο. Το γεγονός ότι εμπιστεύεται μόνο συγκεκριμένους παίκτες, συνεπάγεται ότι δεν υπάρχει ικανοποιητικό rotation στη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Γάλλος είναι ο δεύτερος προπονητής της Λίγκας με τις λιγότερες αλλαγές στη διάρκεια των αγώνων. Τις 3,56 αλλαγές που κάνει κατά μέσο όρο σε κάθε παιχνίδι (επιτρέπονται μέχρι πέντε), ξεπερνάει μόνο ο Χοσέ Μπορνταλάς της Χετάφε με 3,35. Αυτό έχει σαν επακόλουθο την επιβάρυνση αυτών που παίζουν συνέχεια, με άμεση συνέπεια την έλλειψη φρεσκάδας στην ομάδα, ειδικότερα στο τελευταίο μισάωρο των παιχνιδιών. Ο Ζιντάν της δεύτερης θητείας, δεν έχει καμία σχέση με αυτόν της πρώτης, εκεί όπου το περίφημο Plan-B λειτουργούσε θαυμάσια με τους Ίσκο, Λούκας, Ασένσιο, Κόβατσιτς κλπ.

Ο Ζιντάν δεν υπολογίζει τους νέους

Ο Γάλλος, όπως είπαμε, εμπιστεύεται μόνο τους “βετεράνους”, εκείνους με τους οποίους πέτυχε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του από τον πάγκο της Ρεάλ. Στη σεζόν που διανύουμε, είναι προφανές ότι δεν υπολογίζει τους “νέους”. Παίκτες όπως ο Βινίσιους, ο Βαλβέρδε, ο Ροντρίγκο, ο Μαριάνο ή ο Οδριοθόλα, παίζουν πλέον – στην καλύτερη των περιπτώσεων – δευτερεύοντα ρόλο στο πλάνο του Ζιντάν. Και βέβαια υπάρχουν και οι περιπτώσεις των Γιόβιτς και Όντεγκααρντ, των οποίων η υπομονή εξαντλήθηκε και ζήτησαν να δοθούν δανεικοί, όπως και έγινε. Ο μεν Σέρβος πήγε στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης (όπου στην πρώτη του συμμετοχή σημείωσε δυο γκολ), ο δε Νορβηγός στην Άρσεναλ, αμφότεροι χωρίς οψιόν αγοράς, κάτι που σημαίνει ότι ο Ζιζού μπορεί να μην τους ήθελε, όμως η Ρεάλ υπολογίζει σε αυτούς και την προοπτική τους.

Λείπει η αυτοκριτική

Όταν η Ρεάλ αποκλείστηκε από την Αθλέτικ στον ημιτελικό του Σούπερ Καπ, ο Ζιντάν αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει τη λέξη “αποτυχία”. Λίγες μέρες αργότερα, μετά τον αποκλεισμό από την Αλκογιάνο στο Κύπελλο και ενώ οι φίλαθλοι της Ρεάλ δεν ήξεραν πού να “κρυφτούν”, ο Γάλλος δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν επρόκειτο για “ντροπή”. Σε μια από τις πρόσφατες συνεντεύξεις Τύπου που έδωσε, επιτέθηκε στους νέους παίκτες, λέγοντας ότι αυτοί φέρουν την ευθύνη για τη μη χρησιμοποίησή τους στα παιχνίδια. Κατηγορούν λοιπόν τον Ζιζού, ότι από το λεξιλόγιό του απουσιάζει η λέξη “αυτοκριτική”, ενώ σε καμία περίπτωση στις διάφορες γκέλες της φετινής σεζόν δεν ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη, φροντίζοντας να βρίσκει αλλού υπεύθυνους.

Λίγο έως καθόλου παρεμβατικός

Στη διάρκεια ολόκληρου του αγώνα με την Αλκογιάνο και παρά το γεγονός ότι όλα έδειχναν πως η Ρεάλ θα περνούσε δύσκολα στην έδρα της αντιπάλου της, ο Ζιντάν υπήρξε ελάχιστα παρεμβατικός. Υπήρξαν παίκτες που διέρρευσαν στον Τύπο ότι ο προπονητής τους δεν τους έδωσε σχεδόν καμία οδηγία πριν ξεκινήσει η παράταση, ενώ δεν ασχολήθηκε ούτε με το να τους τονώσει το ηθικό. Και βέβαια δε χρησιμοποίησε όλες τις λύσεις που είχε στη διάθεσή του, ώστε να προσπαθήσει να αλλάξει κάτι μέσα στην ομάδα, αφού από τις έξι αλλαγές που μπορούσε να κάνει, περιορίστηκε τελικά μόνο σε τέσσερις. Κάτι που επίσης προκάλεσε αρνητική εντύπωση, ήταν ότι την επόμενη ημέρα του αποκλεισμού από το Κύπελλο, στην προπόνηση, αντί ο Ζιντάν να μιλήσει σκληρά στους παίκτες για να τους “ξυπνήσει” από τον αγωνιστικό τους λήθαργο, προτίμησε να περιοριστεί σε ένα απλό “όλοι μπορούμε να δώσουμε κάτι παραπάνω στη συνέχεια”. Ακόμα και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, που γνωρίζουν ότι ο προπονητής τους είναι αρκετά “μαλακός”, θεωρούσαν ότι εκείνη την ημέρα ο Γάλλος θα έπρεπε να ανεβάσει τους τόνους, κάτι που δε συνέβη.

Μια ομάδα “γερασμένη”

Ο μέσος όρος ηλικίας των αρχικών ενδεκάδων της Ρεάλ στη φετινή Πριμέρα Ντιβισιόν είναι 28,9 χρόνια, ο έκτος μεγαλύτερος σε όλο το πρωτάθλημα. Στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της Λίγκας, αυτός ο μέσος όρος ήταν 30,5 χρόνια με την Έλτσε (1-1), 29,5 με τη Θέλτα (2-0), 30 με την Οσασούνα (0-0) και 29,5 με την Αλαβές (1-4). Αντίθετα, ο μέσος όρος ηλικίας της αρχικής ενδεκάδας στο ματς με την Αλκογιάνο, ήταν 25,6. Κάτι που σημαίνει ότι ο Ζιντάν θα πρέπει να βρει το συντομότερο δυνατό μια ηλικιακή ισορροπία ανάμεσα στα δυο “άκρα” των επιλογών του, κάτι βέβαια που συνδέεται άμεσα και με το rotation, το οποίο όπως είπαμε και πιο πάνω δε “λειτουργεί”, αφού ο Γάλλος εμπιστεύεται έναν πολύ περιορισμένο αριθμό παικτών από το ρόστερ του.

Προβληματική τακτική προσέγγιση

Τα τελευταία αρνητικά αποτελέσματα της Ρεάλ, έφεραν στην επιφάνεια τη συζήτηση για τις ελλείψεις του Γάλλου στην τακτική, καθώς και την απουσία εναλλακτικού σχεδίου, όταν οι αρχικές επιλογές δεν αποδίδουν απέναντι σε συγκεκριμένες ομάδες. Οι “μερένγκες” έχουν μεγάλο πρόβλημα στο γκολ, αλλά ο Ζιζού επιμένει στο 4-3-3, το οποίο όμως δεν προσφέρει λύσεις. Το αποτέλεσμα συχνά κρίνεται από ατομικές εμπνεύσεις των παικτών και πλέον ο προπονητής δέχεται κριτική και για τη συμπεριφορά του στη διάρκεια των αγώνων. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο σημερινός τεχνικός δεν έχει καμία σχέση με τον βοηθό του Κάρλο Αντσελότι, τότε που βρισκόταν συνέχεια δίπλα στη γραμμή του πλαγίου άουτ, φωνάζοντας στους παίκτες και δίνοντας εντολές. Πλέον αυτό που βλέπουν, είναι έναν “σβησμένο” Ζιντάν να κάθεται στον πάγκο του, χωρίς φλόγα και πρωτοβουλίες.

Κακός σχεδιασμός στο ρόστερ

Αρκετοί είναι αυτοί που κατηγορούν τον Ζιντάν ότι ξόδεψε την ευκαιρία να κάνει ένα γενναίο ξεκαθάρισμα στο ρόστερ, κυρίως από παίκτες που κέρδισαν τα πάντα με τη φανέλα της Ρεάλ και που δε θα υπολογίζονταν στη φετινή σεζόν. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο Μαρσέλο και ο Ίσκο, τους οποίους ο Ζιζού προτίμησε να διατηρήσει στην ομάδα, αφήνοντας παράλληλα να φύγουν παίκτες όπως οι Σέρχιο Ρεγκιλόν, Μπραΐμ Ντίαθ, Ασράφ Χακίμι και Ντάνι Θεμπάγιος, που είχαν χαμηλότερα συμβόλαια, αλλά και μεγαλύτερη προοπτική. Όσο “πιστός” και αν αποδείχτηκε ο Γάλλος στους “βετεράνους”, με τους οποίους κατέκτησε τα τρία Champions League, αλλά και το περσινό πρωτάθλημα, θεωρείται αποτυχία του το ότι δε βρήκε το απαιτούμενο θάρρος ή την αποφασιστικότητα να δείξει την πόρτα της εξόδου σε κάποιους από αυτούς.

Οι φίλαθλοι θεωρούν ότι ο κύκλος του Ζιντάν τελείωσε

Αυτά είναι τα “αμαρτήματα” του Ζιντάν στη διάρκεια της φετινής περιόδου. Όλα δείχνουν ότι πλέον διανύουμε τους τελευταίους μήνες του Γάλλου στον πάγκο της ομάδας, αφού όπως φαίνεται, το καλοκαίρι θα έχουμε την από κοινού λύση της συνεργασίας των δυο πλευρών. Αυτό είναι κάτι που επιθυμεί και ο κόσμος της Ρεάλ, κυρίως βλέποντας τα αποτελέσματα στα polls των ιστοσελίδων της Marca και της As τις τελευταίες μέρες. Για παράδειγμα, στο poll της Marca, την επόμενη του αποκλεισμού από την Αθλέτικ στον ημιτελικό του ισπανικού Σούπερ Καπ (15/1), στην ερώτηση “ποιος εκτέθηκε περισσότερο από την ήττα;”, η απάντηση “ο Ζιντάν” έλαβε μακράν τις περισσότερες ψήφους με ένα ποσοστό 53%.

Στο ίδιο poll, στην ερώτηση “πιστεύετε ότι η εικόνα του Ζιντάν έχει φθαρεί;”, το 72% απάντησε “ναι, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ο κύκλος του τελειώνει” και μόνο το 28% θεωρεί πως “όχι, ο Ζιντάν παραμένει ο ιδανικός τεχνικός για τη Ρεάλ”. Σε άλλη ερώτηση “πώς κρίνεις τον αγωνιστικό σχεδιασμό του Ζιντάν;”, το 65% απάντησε ότι δεν του άρεσε ούτε το αρχικό στήσιμο της ομάδας, αλλά ούτε και οι αλλαγές. Τέλος, στην ερώτηση “υπάρχει λύση στην αγωνιστική κρίση;”, το 51% απάντησε ότι ο Γάλλος θα πρέπει να χρησιμοποιήσει περισσότερους παίκτες από το ρόστερ και όχι μόνο τους γνωστούς 14, ενώ το 41% είπε πως δεν υπάρχει καμία λύση, γιατί η ομάδα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων και έχει γίνει συνολικά κακός σχεδιασμός.

Οι πιθανοί αντικαταστάτες του Ζιντάν

Μικρή σημασία έχει πλέον ο τρόπος με τον οποίο θα ολοκληρωθεί η συνεργασία Φλορεντίνο Πέρεθ και Ζινεντίν Ζιντάν. Όπως είπαμε, η άριστη σχέση τους θα οδηγήσει λογικά σε ένα βελούδινο διαζύγιο, αφού είναι σχεδόν δεδομένο ότι και οι δυο πλευρές έχουν αποφασίσει πως δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουν μαζί, έτσι κι αλλιώς η φθορά είναι προφανής σε όλα τα επίπεδα. Φαντάζομαι πως ο Πέρεθ έχει ξεκινήσει ήδη να ψάχνει τον αντικαταστάτη του Γάλλου και δεν είναι καθόλου απίθανο να τον συμβουλευτεί κιόλας για τον διάδοχο. Πριν λίγο καιρό ακούγονταν μόνο δυο ονόματα, αυτά των Μαουρίσιο Ποτσετίνο και Ραούλ. Όμως στις 2 Ιανουαρίου, ο Αργεντίνος υπέγραψε συμβόλαιο με την Παρί Σεν Ζερμέν και βγήκε από τη λίστα.

Το όνομα του Ραούλ προωθήθηκε πολύ από τον μαδριλένικο Τύπο ως φυσική συνέχεια του Ζιντάν, με την ίδια ακριβώς προϋπηρεσία (ο Ισπανός προπονεί αυτή τη στιγμή την Καστίγια, όπως ακριβώς και ο Ζιζού πριν περάσει στην πρώτη ομάδα), αλλά και μεγάλο ειδικό βάρος στον οργανισμό της Ρεάλ. Όμως ο Φλορεντίνο, παρά το γεγονός ότι ο Ραούλ συνεχίζει να βρίσκεται στη λίστα των υποψήφιων, δε δείχνει να έχει πειστεί ότι αυτή είναι η ιδανική επιλογή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Έτσι λοιπόν, υπάρχουν και άλλα ονόματα που ενδιαφέρουν, όπως αυτά του Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, του Μαρσέλο Γκαγιάρδο, του Γιόαχιμ Λεβ και του Γιούλιαν Νάγκελσμαν. Αυτός ο τελευταίος δείχνει να έχει ένα μικρό προβάδισμα έναντι των υπολοίπων.

Σε ό,τι αφορά τον ίδιο τον Ζιντάν, αν όπως όλα δείχνουν, αναχωρήσει το καλοκαίρι από τη Μαδρίτη, δεν είναι καθόλου απίθανο να δεχτεί πρόταση από μια ομάδα, στην οποία ο ίδιος έχει γράψει τη δική του ιστορία. Αναφερόμαστε στη Γιουβέντους, η οποία δεν έχει πειστεί ακόμα από τον Αντρέα Πίρλο και παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στη Ρεάλ σχετικά με τον Γάλλο τεχνικό. Ο Ζιζού αγωνίστηκε μια πενταετία (1996-2001) με τους “μπιανκονέρι” (209 συμμετοχές & 31 γκολ), κατακτώντας δυο πρωταθλήματα και παίζοντας σε δυο τελικούς του Champions League. Θεωρείται δεδομένο ότι θα εξέταζε θετικά μια πιθανή πρόταση της “γηραιάς κυρίας”, αφού πρόκειται για έναν μεγάλο σύλλογο, στον οποίο φυσικά αγωνίζεται και ένας παλιός του γνώριμος, ο Κριστιάνο Ρονάλντο.

contra.gr