Αλλιώς ονειρευόταν αυτή τη σεζόν ο Κουν Αγκουέρο, τελείως διαφορετικά αυτή εξελίχθηκε. Ο Αργεντινός το καλοκαίρι έκλεισε το πολυετές λαμπρό του κεφάλαιο στην Αγγλία και τη Μάντσεστερ Σίτι και άνοιξε αυτό της Μπαρτσελόνα. Στα 33 του έδειχνε έτοιμος να ζήσει μια νέα περιπέτεια και να δώσει τον καλύτερό του εαυτό σε μια νέα ομάδα που τόσο πολύ τον είχε ανάγκη.

Όταν όμως κάνεις σχέδια όπως λέει ο σοφός λαός, ο Θεός… γελάει. Εδώ βέβαια ο Ύψιστος παραλίγο να μας… προσφέρει μια ανείπωτη τραγωδία. Ήταν το παιχνίδι στις 30 Οκτωβρίου με την Αλαβές το οποίο έμελλε να ήταν το τελευταίο της λαμπερής καριέρας του. Οι έντονες αρρυθμίες που αισθάνθηκε στη καρδιά τον ανάγκασαν να περάσει άμεσα στον πάγκο και στη συνέχεια στο νοσοκομείο της Βαρκελώνης. Εκεί να διαπιστωθεί το πρόβλημα υγείας και αργότερα να έχει η μοιραία απόφαση να σταματήσει πρόωρα την αγάπη του, να παίζει ποδόσφαιρο.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αργεντινός στο «El Hormiguero», αποκαλύπτει καρέ καρέ όσα έζησε εκείνη τη βραδιά στο Καμπ Νου. Αναφέρεται στο πρόβλημα υγείας του και στην απόφαση να μπει τέλος στην καριέρα του.

«Άρχισα να νιώθω άσχημα στην προετοιμασία, με περίεργα συμπτώματα, αλλά νόμιζα ότι ήταν η προπόνηση, η ζέστη… Μετά τραυματίστηκα και έμεινα εκτός για ένα μήνα, αλλά ακόμα κι έτσι δεν ένιωθα καλά. Μετά από αυτό άρχισα να προπονούμαι με την ομάδα και στην προπόνηση ασφυκτιούσα πολύ, ώσπου μια μέρα που ο γιατρός ήταν κοντά του είπα ότι ένιωσα άσχημα, μετά ζαλίστηκα κι άρχισε η αρρυθμία. Ο γιατρός με έλεγξε και όλα πήγαν καλά, αλλά την επόμενη εβδομάδα συνέβη ξανά στο γήπεδο.

Άρχισα να νιώθω άσχημα και ήθελα να φωνάξω στον διαιτητή να σταματήσει το ματς, αλλά δεν έβγαινε η φωνή μου. Τότε ήταν που άρχισα να ζαλίζομαι, οπότε έπιασα το χέρι ενός αμυντικού και του ζήτησα να σταματήσει το παιχνίδι. Μετά πέρασε η ζάλη και άρχισε η αρρυθμία. Όταν σταμάτησε, με πήγαν στο νοσοκομείο και νοσηλεύτηκα για τρεις ημέρες.

Νιώθεις την καρδιά σου να χτυπά με πολύ γρήγορη ταχύτητα και φαίνεται ότι αυτά τα 30 ή 45 δευτερόλεπτα είναι πέντε λεπτά. Στην προπόνηση κράτησε 25 δευτερόλεπτα και στο παιχνίδι, ένα λεπτό περίπου. Ο γιατρός μου είπε ότι μπορούσα να παίξω αλλά ότι θα μπορούσε να μου ξανασυμβεί και θα μπορούσε να είναι χειρότερο. Και μετά από πολλή σκέψη, είπα: “Αυτό ήταν, είμαι 33 ετών, με έναν γιο και μια ζωή μπροστά μου”», ήταν τα λόγια του Αγουέρο.